علامه مجلسي در بحارالانوار از كتاب كفايه الاثر روايت كرده به سندش از عمران بن حصين كه رسول خدا (ص) براي ما خطبه خوانده و سخنراني كرده فرمود : اي گروه مردم من به زودي از ميان شما مي روم و از ديده ها پنهان مي شوم شما را درباره ي عترت خود به خير و نيكي وصيت مي كنم در اين جا سلمان برخاست و عرض كرد : اي رسول خدا ! آيا امامان پس از تو از عترت شما نيستند ؟ فرمود : بله نُه تن آنها از صلب حسين اند و از ما است مهدي اين امت ، كه هر كس به آن تمسك كرده و چنگ زند به ريسمان خدا چنگ زده به آنها تعليم نكنيد و چيزي نياموزيد كه آنها از شما داناترند و از آنها پيروي كنيد زيرا آنان بر حق هستند و حق با آنها است تا هنگامي كه در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند .

از همان كتاب به سندش از زيدبن ارقم روايت كرده كه گفت : رسول خدا براي ما سخنراني كرده خطبه خواند و پس از حمد و ثناي الهي فرمود : اي بندگان خدا شما را به تقواي الهي وصيت و سفارش مي كنم آن خدايي كه بندگان از او بي نياز نيستند زيرا كسي كه به تقوا ميل و رغبت داشت در دنيا زهد ورزد و بدانيد كه مرگ پايان راه جهانيان و بازگشتگاه باقيماندگان خواهد بود مرگ اساس هر خوشي و لذتي را در هم ريزد ، هر نعمتي را نابود مي كند و هر شادماني و سروري را در هم ريزد .

دنيا خانه ي نابود شدني است و دنياييان بايد از آن كوچ كنند دنيا در ظاهر شيرين و سرسبز است و براي خواهانش خود را آراسته خدايتان رحمت كند از دنيا كوچ كنيد به همراه بهترين توشه اي كه با خود داريد و از دنيا بيشتر از آنچه شما را به آخرت برساند نجوييد و ندوزيد چشمان خود را به آنچه خوشگذرانان از آن بهره گيرند .

اي گروه مردم شما را درباره ي عترت و خاندان خود به رفتار خير و نيكي سفارش مي كنم زيرا آنان به حق هستند و حق با آنها است آنهايند امامان راه يافته پس از من و امينانند معصوم .

برگرفته از كتاب « آينه در آينه » تاليف زهرا يزدي نژاد

با سلام خدمت شما دوستان محترم

در این پست می خواهم به شبهه ای اشاره کنم که عده ای از برادران اهل سنت در مورد جانشینی پیامبر اکرم مطرح کردند .  

شبهه

خداوند در آيه 124 سوره مبارکه بقره مي فرمايد : لا ينال عهدي الظالمين يعني هيچ وقت عهد من به ظالمين نمي رسد . به گفته مفسرين شيعه و سني مراد از عهد ، منصب امامت و خلافت است . از همين آيه مي توان ثابت کرد که بر خلاف ادعاي شيعيان ، خلافت و جانشنی پیامبر اکرم از آن ِ خلفاي سه گانه ( رضي الله عنهم ) کاملا بر حق بوده و هيچ ظلمي در کار نبوده است .

جواب

قبل از جواب دو مقدمه را خدمت شما عرض مي کنيم

مقدمه 1 : ظلم در آيه شريفه معناي وسيعي دارد و هر نوع ظلمي را شامل مي شود بر همين اساس اگر کسي حتي ظلم کوچکي ( چه در حق خود و چه در حق ديگران ) مرتکب شده باشد ديگر حق امامت و زعامت بر مسلمين را ندارد

مقدمه 2 : يکي از بزرگترين مصاديق ظلم ، شرک به خداوند است همچنانکه لقمان حکيم به فرزندش سفارش مي کند که : يا بني لا تشرک بالله ان الشرک لظلم عظيم يعني اي پسر من ، به خداوند شرک نورز که شريک قرار دادن براي خداوند ظلم بزرگي است ( سوره لقمان / 13 ) . بنا بر اين کسي که قبلا بت پرست بوده هرگز نمي تواند مقام امامت و خلافت را عهده دار شود همچنانکه اين مطلب را در روايتي از عبد الله ابن مسعود مي بينيم که پيغمبر اکرم فرمود : وقتي ابراهيم از خداوند سوال کرد که چه کساني از فرزندان من ظالم هستند و حق امامت را ندارند؟ خداوند فرمود : من سجد لصنم من دوني لا اجعله اماما ابدا يعني کسي که بر بت سجده کرده باشد هرگز او را امام قرار نمي دهم

نتيجه : اگر ما ثابت کنيم که خلفاي سه گانه ، قبل از اسلام آوردنشان بت پرست بوده اند بايد گفت که ديگر حق خلافت بر مسلمين را نداشته و حکومت آنها کاملا غاصبانه بود .

جواب اشکال

ما با توجه به مقدمات ذکر شده ، چند شاهد از منابع اهل سنت ذکر مي کنيم که شاهد بر آنستکه خلفاي سه گانه به خاطر پرستيدن بت قبل از اسلام سزاوار خلافت نبودند

ابوبکر >>> 1 _ ابوبکر در سن چهل سالگي اسلام آورد و موحّد شد ( تاريخ طبري ترجمه ابولقاسم پاينده ج3 ص 862 ) 2 _ در جائي از ابوبکر نقل کردند که به پيغمبر مي گويد : تو چرا بت نمي پرستي ؟! معلوم مي شود که خود ابوبکر بت مي پرستيد ( تاريخ نامه طبري منسوب به بعلمي ج 1 ص 38 چاپ البرز )

عمر >>> 1 _ او در سن 35 سالگي اسلام آورد و موحد شد و او شصت و پنجمين نفري بود که اسلام آورد ( مروج الذهب مسعودي ترجمه ابولقاسم پاينده ج1 ص 661 چاپ مرکز انتشارات علمي و فرهنگي ) 2_ خواهر عمر به او خطاب ميکند که : تو بت پرستي ( تاريخ کامل ابن اثير ترجمه محمد حسين روحاني ج2 ص 907 و تاريخ الخلفاء سيوطي ص 110 چاپ شريف الرضي )

عثمان >>> در مورد او همين بس که او به دست ابوبکر مسلمان شد و همين امر نشان مي دهد که او قبلا بت پرست بوده است که بعد از اسلام آوردن ابوبکر او نيز به تبعيت از ابوبکر مسلمان شد .

خلاصه : با توجه به اينکه خلفاي سه گانه قبلا بت پرست بودند و مراد از ظالم در آيه شريفه ( بنا بر فرموده پيغمبر ) کسي استکه قبلا بت پرست بوده متوجه مي شويم که بر خلاف ادعاي اشکال کننده خلافت خلفاي سه گانه از ناحيه خداوند نبوده و کاملا غصبي و ظالمانه بوده است

ملاحظه : اگر ما حرف اهل تسنن را در مورد اين آيه قبول کنيم ( و بگوئييم کسي که بر مسلمين امامت و زعامت داشته باشد حتما بر حق بوده و نمي تواند جزو ظالمين باشد ) لازم مي آيد که تمامي خلافتهائي که در تاريخ اسلام بوده را نيز بر حق دانسته و بگوئيم همه آنها بر اساس حق حکومت کرده اند !! در حاليکه خود ابوحنيفه که موسس يکي از مذاهب اربعه اهل تسنن است حکومت منصور را غاصبانه مي خواند و خلافت را مخصوص اهل بيت مي دانست و حاضر نشد منصب قضاوت در حکومت خلفاي عباسي را بپذيرد . در تفسير المنار نيز مي خوانيم که ائمه اربعه اهل سنت همه با حکومتهاي زمان خود مخالف بودند و آنها را لائق زعامت مسلمين نمي دانستند بخاطر اينکه افراد ظالم و ستمگري بودند . بنا بر اين استدلال اهل سنت در بحثی که مطرح کردیم عملا با رفتار روساي مذاهب چهار گانه خودشان در تضاد است . 

ماخذ جواب  : تفسير نمونه ذيل تفسير آيه 124 سوره مبارکه بقره ( لازم بذکر است که فقط مقدمه اين جواب از تفسير نمونه است و بقيه منابع در متن ذکر شده است ) 

در این پست میخواهم قسمت بیست و ششم  " با طلا باید نوشت " را برای شما بنویسم که حاوی سخنان رسول اکرم صلی الله علیه و آله است 

روایت اول : هيچ کس آن قدر که من در راه خدا اذيت ديدم ، اذيت نکشيد . کنز العمال ، ج 3 ، ص130، ح 5818

روایت سوم : هر ثروتمندی روز قيامت آرزو کند

 که در دنيا فقط قوت خويش مي داشت . کنز

 العمال ، ج 3 ، ص 197، ح 6143 

با سلام خدمت شما دوستان محترم

در این پست می خواهم به شبهه ای اشاره کنم که عده ای از برادران اهل سنت با استناد به آیات ابتدائی سوره مبارکه عبس عصمت پیغمبر اکرم را منتفی دانستند !  

شبهه

در سوره عبس آيه 3 خداوند پيغمبر را به خاطر روي گرداني از فردي نابينا ( عبدالله ابن ام مکتوم ) مورد عتاب و سرزنش قرار داده و اين نشان مي دهد که پيغمبر اسلام معصوم نبوده است بلکه در بعضي از مواقع گناهي انجام مي داد که مورد عتاب و سرزنش خداوند قرار مي گرفت

جواب

قبل از بيان جواب به سه نکته اشاره مي کنيم

نکته اول : اين اشکال را بعضي از اهل تسنن مطرح کرده و خواستند به ما شيعيان اشکال کنند و بگويند : شما که پيغمبر اکرم را معصوم مي دانيد سخت در اشتباهيد چون خداوند در اين آيه علناً پيغمبر را به خاطر اشتباهش مورد عتاب و سرزنش قرار داده است !

نکته دوم : ما براي درک راحت تر جواب براي دوستان آيات مورد بحث را ذکر مي کنيم .

عَبَسَ و تَولّي ..... چهره درهم کشيد و روي گردانيد( 1 ) اَن جاءهُ الاَعمي ..... چونکه نابينا نزد او آمده بود( 2 ) و ما يُدريک لعلّه يَزّکّي ..... تو چه ميداني شايد او براي تزکيه خودش آمده باشد( 3 ) او يَذکّر فتنفعهُ الذِکري ..... يا متذکر گردد و اين تذکر او را نفع دهد ( 4 ) و اما مَن ِ استغني ..... اما آن کسي که توانگري خود را به رخ مردم مي کشد ( 5 ) فانت له تصدّي ..... تو به او روي خوش نشان مي دهي ( 6 ) 

نکته سوم : آنچه را که در تفاسير اهل تسنن در مورد اين آيه نقل شده است از اين قرار است که : روزي پيغمبر اکرم با چند تن از بزرگان قريش در گفتگو بود تا انها را به اسلام دعوت کند ( که بسيار گفتگوي مهمي بود چون اگر آنها ايمان مي آوردند يقينا به تبع انان جمعيت بسياري به اسلام ايمان مي آوردند ) . عبدالله ابن ام ايمن که نابينا و ظاهراً فقير بود وارد مجلس شد و تقاضا مي کرد تا پيغمبر براي او قرآن بخواند و به او تعليم دهد و سخن خود را مکرر تکرار مي کرد و آرام نمي گرفت ، زيرا دقيقا متوجه نبود که پيغمبر با چه کساني مشغول صحبت است . او آنقدر کلام پيغمبر را قطع کرد تا اينکه حضرت ناراحت شدند و آثار نا خشنودي در چهره پيغمبر نمايان گشت و در دل گفت : اين سران عرب با خود مي گويند : پيروان محمّد فقط نابينايان و بردگان هستند . و لذا از عبدالله روي گرداند و به سخنانش با سران قريش ادامه داد که آيه نازل شد و پيغمبر را مورد سرزنش قرار داد .

اما جواب اشکال

اين گفته مفسرين اهل سنت( مورد خطاب بودن پیغمبر در آیات اولیه سوره عبس ) با آيات و روایات منافات دارد 

اول : اگر واقعا سه آيه اول سوره مبارکه عبس خطاب به پيغمبر باشد ، با آيات بعدي ( یعنی آیه 5 و 6 که مي فرمايد اما آن کسي که توانگري خود را به رخ مردم مي کشد پس تو به او روي خوش نشان مي دهي ) سازگار نيست چون بر هيچ کس پوشيده نيست که پيغمبر هرگز اينچنين برخوردي را با مال اندوزان متکبرنداشتند بلکه هميشه از آنها دوري مي جستند . 

دوم : خداوند تبارک و تعالي در آيه 4 سوره مبارکه قلم به صورت مطلق پيغمبر اکرم را داراي ملکات اخلاقي دانسته و فرمود : انک لعلي خلق عظيم يعني تو داراي ملکات اخلاقي بس بزرگي هستي که بر آن مسلطي .

اين آيه اندکي قبل از نزول سوره عبس بر پيغمبر نازل شده بود . آيا مفسرين اهل سنت به خود اين جرات را ميدهند که به خداوند نسبت جهل داده و بگويند خداوند که پيغمبر را داراي ملکات اخلاقي دانسته از بعضي از اخلاقيات او ( بمانند برخورد او با عبدالله ابن ام ايمن در آينده ) مطلع و با خبر نبوده است ؟! 

سوم : خداوند در آيه 159 سوره مبارکه آل عمران مي فرمايد : لو کنت فظاً غليظ القلب لانفضوا من حولک يعني اگر سنگدل و خشن بودي هر آينه مردم از اطراف تو پراکنده مي شدند .

دو نکته در اينجا قابل توجه است . اول اينکه غليظ القلب به کسي ميگويند که هيچ نوع محبتي نشان ندهد . نکته دوم اينکه کلمه لو دلالت بر منتفي بودن شرط دارد يعني شرط ِ کلام ( عدم محبت از سوی پیغمبر ) کاملا منتفي است . بنا بر اين گفته مفسرين اهل سنت با اين آيه نيز کاملا در تضاد است .

چهارم  : حديث مشهور نبوي که مي فرمايد : اني بعثت لاتمم مکارم الاخلاق يعني من مبعوث شدم تا مکارم اخلاق را تمام کنم . آيا گفته مفسرين اهل سنت با اين حديثي که خودشان نقل کردند در تضاد نيست ؟ آيا ميتوان گفت: پيغمبري که براي تمام کردن مکارم اخلاق مبعوث شده است ، خداوند او را از برخورد بد با فرد فقير مورد سرزنش قرار می دهد ؟ آيا اين برخورد ها از طرف پيغمبر منافات با اتمام مکارم ندارد ؟

از همه اين موارد که بگذريم ..... شما در تاريخ موردي را يافت نمي کنيد که گفته باشد پيغمبر اکرم با کسي با لحن تند و يا خشن صحبت کرده باشد و با بي توجهي و روي گرداني به خواسته کسي جواب داده باشد بلکه خود همين اهل تسنن بسياري از روايات را ذکر کردند که مي گويد : پيغمبر حتي با مشرکين هم با گشاده روئي برخورد مي کرد و با همه خصوصا فقيران مهربان بود .

خلاصه : از قرائن داخلي و خارجي سوره مبارکه عبس در مي یابيم که آن کسي که از عبد الله ابن ام ايمن روي گرداند پيغمبر اکرم نبوده بلکه فردي از بني اميه بود که نزد حضرت نشسته بود و خداوند در آيات ابتدائي سوره مبارکه عبس آن مرد را از اين عمل زشت و ناپسند باز داشت .

ملاحظه : بعضی از مفسرین شیعه نیز این آیات را خطاب به پیغمبر می دانند اما این خطاب را منافی با عصمت نمیدانند و می گویند این فعل حضرت ترک اولی محسوب می شود که منافی با عصمت نیست .

مآخذ : تفاسير مجمع البيان و الميزان و نمونه ذيل تفسير آيات 1 تا 6 سوره مباركه عبس

در قرآن مجيد در آغاز سوره «اسراء» چنين مى خوانيم: «سُبْحانَ الَّذِى اَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ اِلَى الْمَسْجِدِ الاَقْصَى الَّذِى بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا اِنّهُ هُوَ السَّميعُ الْبَصير; پاك و منزّه است خدايى كه بنده اش را در يك شب، از مسجد الحرام به مسجد الاقصى - كه گردا گردش را پر بركت ساخته ايم - برد تا برخى از آيات خود را به او نشان دهيم; چرا كه او شنوا و بيناست».

خواهشمندم بفرماييد چرا خداوند پيغمبر برگزيده اش را معراج برد؟ اگر بگوييم خداوند مى خواسته مكان خود را به او نشان دهد اين كه صحيح نيست; زيرا خدا مكان و محلّى ندارد و همه جا هست و اگر منظور نشان دادن كرات و كهكشان ها و سحابى هاى بزرگ و مناظر برجسته عالم خلقت بوده است باز محلّ ايراد است; زيرا به عقيده ما مسلمان ها پيغمبر و امامان(عليهم السلام) از همه چيز و همه جا با اطّلاع هستند.

پاسخ

بديهى است اين مشاهده يك مشاهده حضورى بوده است و مشاهدات حضورى براى موجودى كه جسم دارد جز به حاضر شدن او در نزد موجودى كه مى خواهد آن را مشاهده كند ممكن نيست و اين كه نوشته ايد پيغمبر(صلى الله عليه وآله) بدون سير به آسمانها از وضع آنها با خبر است، اين گونه علم و اطّلاع با مشاهده از نزديك فرق بسيار دارد، درست مثل اين كه حادثه اى در شهر واقع شده باشد و ما از وقوع آن مطّلع شده باشيم ولى در محلّ وقوع حادثه نبوده ايم و جريان را با چشم نديده ايم، البتّه حضور در محل و مشاهده جريان حادثه تأثير بسيار عميقترى در وجود انسان خواهد داشت، در حالى كه اطّلاع غيابى، آن اثر را ندارد.

بنابر اين، خداوند مى خواسته پيغمبر گرامى اسلام از نزديك آثار عظمت او را با چشم ببيند و دل آگاه او آگاه تر گردد و اگر كسى تصوّر كند پيغمبر اكرم(صلى الله عليه وآله) مى توانسته از روى زمين با همين چشم معمولى آثار عظمت خدا را در عوالم بالا ببيند، اين تصوّر نادرستى است و با حقيقت وفق نمى دهد; چه آن حضرت از نظر جسم داراى خواصّ جسمانيّات و عالم مادّه بود و قدرت ديد چشم يك بشر حدّ معيّنى دارد.

ماخذ مطلب : سایت آیت الله العظمی مکارم شیرازی قسمت سوالات هفتگی

با سلام محضر شما دوستان محترم

در این پست شعری زیبا از سعدی است را برای شما می نویسم که از کتاب بوستان او گرفته شده است  

  نعت رسول  

كريم  السجايا  جميل  الشيم

نبى  البرايا  شفيع   الامم

امام رسل،  پيشواى سبيل

اميـــــن خــدا،  مهبط  جبرئيل

شفيع الوري خواجه بعث و نشر

امام الهدي صدر  ديوان  حشر

كليمى كه چرخ فلك طور اوست

همه نورها   پرتو   نور  اوست

يتيمى كه ناكرده  قرآن  درست

كتب خانه ى چند  ملت  بشست

به  لاقامت لات بشكست  خرد

به  اعزاز دين آب عزى ببرد

با سلام محضر شما دوستان محترم

در این پست شعری زیبا از نظامی گنجوی است را برای شما می نویسم که از مخزن الاسرار او برداشت شده است

نعت رسول

اي اباذر پارسايان و زاهدان در دنيا همان ها به حقيقت اولياء خدايند .

اي اباذر اگر شادمان مي شوي ( و مي خواهي ) كه نيرومندترين مردم باشي توكل بر خدا كن ، و اگر شادمان مي شوي كه گرامي ترين مردم باشي ، تقواي الهي داشته باش ، و اگر شادمان مي شوي كه بي نيازترين مردم باشي ، بدانچه در دست خداي عزوجل مي باشد مطمئن تر باش از آنچه در دست تو است .

اي اباذر اگر همه ي مردم اين آيه را مي گرفتند آنها را كفايت مي كرد كه فرمايد : « و من يتق الله يجعل له مخرجا و يرزقه من حيث لايحتسب و من يتوكل علي الله فهو حسبه ان الله بالغ أمره » .
- هر كسي تقواي الهي داشته باشد خداوند براي او راه بيرون رفتني قرار دهد و او را از آن جا كه به حساب نياورد روزي دهد و هر كس توكل به خدا كند خداوند او را بس است كه خدا به كار خويش مي رسد .

اي اباذر خداي عزوجل فرمايد : به عزت و جلال خودم سوگند هيچ بنده اي خواسته ي مرا بر خواسته ي خود برنگزيند جز آن كه بي نيازي او را در وجود خودش قرار دهم ( كه نيازمند كسي نباشد ) و اندوهش را درباره ي آخرتش قرار دهم ( كه فكرش متوجه كار براي آخرتش گردد ) و آسمان ها و زمين روزيش را ضمانت كنند ، و تنگي زندگي او را از او باز دارم ، و پشت سر تجارت هر تاجري به سود او كار كنم .

اي اباذر به راستي اگر فرزند آدم از روزي اش بگريزد همان گونه كه از مرگ مي گريزد بالاخره روزي اش او را دريابد همان گونه كه مرگ او را دريابد .

اي اباذر آيا سخناني را به تو ياد ندهم كه خداي عزوجل تو را بدان ها سود دهد ؟ عرض كردم : چرا اي رسول خدا ! فرمود : خدا را نگهدار ( و او را از ياد نبر ) تا خداوند تو را نگهدارد ، خدا را نگهدار تا او را پيش روي خود بيابي ، خدا را در فراخي و آسايش زندگي بشناس تا خدايت در سختي بشناسد ، و چون درخواست مي كني از خدا درخواست كن ، و چون كمك خواهي از خدا كمك بخواه كه به راستي قلم ( تقدير ) بدانچه تا روز قيامت انجام خواهد شد رقم خورده ، بدانسان كه اگر همه ي آفريدگان و خلق بكوشند سودي را به تو برسانند كه قلم تقدير بدان رقم نزده قدرت آن را ندارند و اگر همگي تلاش كنند زياني به تو رسانند كه برايت مقدر و نوشته نشده توان آن را ندارند در اين صورت اگر اين توان را داري كه براي خداي عزوجل كار كني با رضايت توأم با يقين اين كار را بكن و اگر نداري بردباري پيشه كن كه در بردباري بر ناخشنودي ، خير بسياري است ، و به راستي كه پيروزي و ظفر به دنبال صبر و بردباري است و گشايش به دنبال اندوه و سختي است و به راستي با سختي آساني است .

برگرفته از كتاب « آينه در آينه » تاليف زهرا يزدي نژاد

با سلام محضر شما دوستان محترم

در این پست شعری زیبا از مرحوم ملک الشعرای بهار است را برای شما می نویسم

                                         خورشید آسمان

با سلام محضر شما دوستان محترم

در این پست شعر دومی از حسان را برای شما می نویسم . امید که مقبول شما دوستان واقع گردد 

                         بهار محمّد ص

با سلام خدمت شما دوستان محترم

در این پست به شبهه ای اشاره می کنم که  عده ای از معاندین با استناد به آیه شریفه که خاتمیت پیامبر اکرم را مطرح می کند ، دین اسلام را دین موقت دانستند !  

بعد از هر شريعتي پيغمبراني ظهور کردند و آنها را تبليغ و ترويج و نگهباني کردند ، اما بعد از اسلام حتي يک پيغمبر اينچنيني ظهور نکرد . اگر اسلام ديني هميشگي است پس چرا نبوتهاي تبليغي بعد از آن پیغمبر مسلمانان شد ؟ آيا اين امر نمي تواند شاهد بر آن باشد که دين اسلام فقط براي همان زمان بوده است ؟؟   

جواب

يکي از علتهاي اصلي تجديد رسالت و ظهور پيغمبران بعد از هر شريعت ، تحريف و تبديلهائي است که در تعليمات و کتب مقدس آن شرائع رخ مي داده ( علتش هم آنستکه بشر چند هزار سال قبل نسبت به حفظ مواريث علمي و ديني ناتوان بوده است ) اما كتاب قرآن كه منبع تعليمات ديني مسلمانان است از اين تحريف مصون مانده است همچنانکه خداوند در قرآن وعده عدم تحريف را داده و ميفرمايد : انا نحن نزلنا الذکر و انا له لحافظون ( حجر / 9 )  يعني ما اين قران را نازل کرده و خود ما آن را حفظ مي کنيم 

و همين امر ( عدم تحريف احكام  شريعت اسلام ) باعث شده تا پيغمبر اسلام خاتم النبيين معرفي شود همچنانکه در سوره احزاب آيه 40 مي فرمايد :  و ما کان محمد ابا احد من رجالکم و لکن رسول الله و خاتم النبيين يعني محمد پدر هيچيک از مردان شما نيست ؛ همانا او فرستاده خدا و پايان دهنده پيامبران است

واژه خاتم به معناي چيزيستکه به وسيله آن به چيزي پايان مي دهند . به مُهري که پس از بسته شدن نامه بر روي آن مي زدند خاتم مي گفتند و يا در زمان قديم افراد نام خود را روي نگين انگشتري نقش ميکردند و همان را در پايان نامه ها مي زدند ، به همين جهت انگشتري را خاتم مي گفتند .

خلاصه جواب : نبوتهاي تبليغي بعد از هر شريعتي بخاطر تحريف کتاب آن شرايع بوده در حاليکه اسلام شريعتي استکه مطالب آن تا به حال تحريف نشده و الي يوم القيامه نيز تحريف نخواهد شد همچنانکه خداوند وعده عدم تحريف را در قرآن داده است و به خاطر همين دين اسلام پيغمبر خود را آخرين پيغمبر معرفي کرده است و نيازي به نبوت تبليغي ندارد .   

ماخذ جواب : کتاب ختم نبّوت نوشته شهيد آيت الله مطهري رحمه الله 

در این پست میخواهم قسمت بیست و پنجم   " با طلا باید نوشت " را برای شما بنویسم که حاوی سخنان رسول اکرم صلی الله علیه و آله است

روایت سوم : مرد نبايد با زن به خلوت نشيند ، که

 در اين صورت سومی شان شيطان است سنن

 ترمذی ، کتاب الرضاع ، ح 1091 

روایت پنجم : هر که دوست دارد که روزی  وی

گشاده کنند و زندگيش طولانی شود به خويشاوندان

خود خدمت کند . صحيح بخاری ، کتاب الادب ، ح 5527

 روایت هفتم : هر که روز آغازد و سر پرهيزکاری

داشته باشد و در اين اثنا گناهی کند ، خدا وی

را بيامرزد . کنز العمال ، ج 3 ، ص 89، ح 5627

روایت هشتم : مؤمن طعنه زن و لعنت گر و بدگو

و بدزبان نيست . سنن ترمذی ، کتاب البر والصله

 ، ح 1900 

روایت نهم : هر کس با آنکه از معاشرت وی ناچار

است به نيکی معاشرت نکند تا خدا فرجی برای

او پيش آرد ، خردمند نيست . کنز العمال ، ج 9ص ۲۷  

با سلام خدمت شما دوستان محترم

شبهه

جواب

 قبل از بيان جواب به دو مقدمه اشاره مي کنيم

لازم است اين نکته را بدانيم که پيغمبران الهي معجزه اقتراحي نداشتند يعني اين طور نبود که معجزه پيغمبران به دلخواه مردم باشد و هر وقت آنها گفتند پيغمبر ان معجزه اي بياورند

با سلام خدمت شما دوستان محترم

در سوره نحل آيه 98 آمده است : فاذا قراتَ القرآن فاستعذ بالله يعني اي پيغمبر زمانيکه خواستي قرآن قرائت کني پس پناه ببر به خدا ( يعني اعوذ بالله من الشيطان الرجيم بگو ) . از اين آيه استفاده ميشود که پيغمبر مسلمانان معصوم نبوده چرا که آيه صراحتا ميگويد که پيغمبر از شرّ شيطان در امان نيست و بايد به خدا پناه ببرد .{ و اين را همه ميدانند که شيطان در پيغمبران که معصوم هستند راهي ندارد } بنا بر اين پيغمبر مسلمانان معصوم نبوده است . 

جوابها

روایت ششم : خداوند مردمی را که حق ضعيفان

روایت هفتم : اينکه مردی در زندگی خويش

درهمی  صدقه کند ، برای وی بهتر است

 تا صد درهم هنگام مرگش صدقه کند

. سنن ابی داود ، کتاب الوصايا ، ح 2482

از پدر مهربانتر

او ترا آرد به این ماتمکده ** سازدت همخانه دیو و دده