ابن بابويه  قدس‏سره  در خصال و معانى‏الاخبار به اسنادش كه به امام صادق  ع  مى‏رسد نقل مى‏كند كه حضرت از پدرش و او نيز از پدرش و ايشان نيز از امام على‏بن ابيطالب  ع  نقل مى‏كند كه فرمود: خداوند تبارك و تعالى نور محمد  ص  را قبل از اينكه آسمانها و زمين و عرش و كرسى و لوح و قلم و بهشت و جهنّم را بيافريند خلق نموده بود و نور آن حضرت را قبل از خلق آدم و نوح و ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب  ع  خلق كرد، قبل از هر كسى كه خداوند در بيانش نام او را ذكر نموده آنجا كه مى‏گويد:   وَ وَهَبْنَا لَهُ إسحقَ وَ يَعْقُوبَ

 و آنجا كه مى‏فرمايد:   وَ هَدَيْنَاهُمْ اِلىَ صِرَاطٍ مُسْتَقِيم . خداوند نور وجود پيامبر  ع  را 424000 سال قبل از خلقت همه انبياء آفريد و همراه نور ايشان دوازده حجاب آفريد: حجاب قدرت، حجاب عظمت، حجامت منّت، حجاب رحمت، حجاب سعادت، حجاب كرامت، حجاب منزلت، حجاب هدايت، حجاب نبوّت، حجاب رفعت، حجاب هيبت، حجاب شفاعت، سپس خداوند نور محمد  ص  را دوازده هزار سال در حجاب قدرت قرار داد و او همواره مى‏گفت: سُبْحَانَ‏اللَّهِ رَبِّىَ الأَعلَى و يازده هزار سال در حجاب عظمت قرار داد در حاليكه آن نور همواره مى‏گفت: سُبْحَانَ عَالِمِ السِّرِّ، آنگاه ده هزار سال در حجاب منّت گذارد و آن نور مى‏گفت: سُبْحانَ مَنْ هُوَ قَائِمٌ لايَلْهُو و نُه هزار سال در حجاب رحمت رفت و آن نور مى‏گفت: سُبْحَانَ الرَّفِيعِ الأَعْلَى و هشت هزار سال در حجاب سعادت و آن نور مى‏گفت: سُبْحَانَ الْعَلِيمِ الْكَرِيمِ و پنج هزار سال در حجاب هدايت و آن نور مى‏گفت: سُبْحَانَ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ و چهار هزار سال در حجاب نبوّت و آن نور مى‏گفت: سُبْحَانَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ و سه هزار سال در حجاب رفعت و آن نور

مى‏گفت: سُبْحَانَ ذِى الْمَلَكِ وَ الْمَلَكُوتِ و دو هزار سال در حجاب هيبت و آن نور مى‏گفت: سُبْحَانَ‏اللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ و هزار سال در حجاب شفاعت و آن نور مى‏گفت: سُبْحَانَ رَبّىَ الْعَظِيمِ وَ بِحَمْدِه سپس خداوند عزوجل اسم او را بر لوح آشكار ساخت و آن اسم چهار هزار سال بر لوح درخشيد آنگاه آن را بر عرش آشكار نمود و آن اسم بر ساق عرش هفت هزار سال جاى گرفت تا اينكه خداوند عزوجل نور وجود رسول‏اللَّه  ص  را در صلب آدم  ع  قرار داد و آن نور را از صلب آدم به صلب نوح  ع  منتقل ساخت،

سپس از صلبى به صلب ديگر منتقل نمود تا اينكه خداوند عزوجل آن را از صلب عبداللَّه‏بن عبدالمطلب خارج ساخت و او را به هفت كرامت و بزرگى، گرامى داشت و نائل فرمود، پيراهن رضا بر او پوشانده و رداى بزرگى بر تن او نمود و تاج هدايت بر سرش نهاد و لباس معرفتش پوشاند و بند آن لباس را محبت قرار داد و كفش خشيت بر پايش نمود و عصاى منزلت به كف با كفايت او عطا نمود سپس خطاب فرمود: اى محمد به سوى مردم برو و به ايشان بگو: قُولُوا لا اِلَهَ اِلاَّ اللَّهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ‏اللَّه و آن لباسى كه خداوند بر تن پيامبر  ص  پوشاند اصلش از شش قسمت است: قامت آن از ياقوت و آستينهايش از لؤلؤ و بغلهاى آن از زبرجد و پاپوش آن از مرجان سرخ و گريبان آن از نور خداوند جل جلاله است، پس خداوند به‏واسطه اين پيراهن، توبه آدم را پذيرفت و انگشترى سليمان را به او بازگرداند و يوسف را به يعقوب رساند و يونس  ع  را از شكم ماهى نجات داد و همچنين همه انبياء را از مصائب و ابتلائاتى كه به آنها گرفتار شده بودند نجات بخشيد و آن پيراهن چيزى نبود جز پيراهن محمد  ص .

 در بحار از محمدبن حسن طوسى  ره  از كتاب مصباح الأنوار به اسنادش از أنس از پيامبر  ص  نقل است كه فرمود: همانا خداوند مرا و على و فاطمه و حسن و حسين  ع  را خلق نمود قبل از اينكه آدم  ع  را خلق نمايد، هنگامى كه آسمان بنا نشده بود و زمين گسترده نشده بود، نه ظلمتى بود و نه نورى، نه خورشيد و نه ماه و نه بهشت و نه جهنمى، پس عباس گفت: يا رسول‏اللَّه چگونه خلقت شما آغاز شد؟

حضرت فرمود: اى عمو هنگامى كه خداوند خواست ما را خلق كند به كلمه سخن گفت و از آن نور را آفريد، سپس كلمه‏اى ديگر گفت و از آن روح را خلق كرد سپس نور و روح را با هم ممزوج كرد و از آن مرا و على و فاطمه و حسن و حسين  ع  را خلق نمود. پس ما به تسبيح خداوند مشغول شديم آن هنگام كه تسبيح گوينده‏اى نبود و او را تقديس نموديم هنگامى كه هيچ تقديس‏كننده‏اى نبود، هنگامى كه خداوند متعال خواست تا دست به خلقت عالم بزند نور مرا شكافت و از آن عرش را پديد آورد پس عرش از نور من است و نور من از نور خداست و نور من برتر از عرش است،

 سپس نور برادرم على  ع  را شكافت و از آن ملائكه را پديد آورد پس ملائكه از نور على  ع  هستند و نور على  ع  از نور خداست و على  ع  برتر از ملائك است سپس نور دخترم فاطمه  س  را شكافت و از آن آسمانها و زمين را خلق كرد، پس آسمانها و زمين از نور دخترم فاطمه  س  است و نور دخترم فاطمه  س  از نور خداست و دخترم فاطمه  س  برتر از آسمانها و زمين است سپس نور پسرم حسن  ع  را شكافت و از آن خورشيد و ماه را خلق كرد پس خورشيد و ماه از نور پسرم حسن  ع  است و نور او از خداست و حسن  ع  برتر از خورشيد و ماه است، سپس نور پسرم حسين  ع  را شكافت و از آن بهشت و حورالعين را پديد آورد و بهشت و حورالعين از نور پسرم حسين  ع  است و نور پسرم حسين  ع  از نور خداست و پسرم حسين  ع  برتر از بهشت و حورالعين است.

ماخذ : کتاب النعمه الساکبه تالیف آیت الله بهبهانی - ص۴۲