با سلام خدمت شما دوستان محترم

در این پست می خواهم قسمت چهارم از سیره عملی رسول اکرم که در مورد چند صفت زیبای حضرت که در محیط خانه  هست را برای شما بنویسم . خداوند توفیق عمل به ما عنایت بفرماید 

علاوه بر همسران، هم نشينان روزانه پيامبر صلي الله عليه و آله عبارت بودند از فاطمه و شوهر و فرزندانش و به گواهى تاريخ و روايات فراوان، علاقه پيامبر خاتم صلي الله عليه و آله به آن‌ها قابل قياس با ديگر كسان و نزديكان حضرت نبود. به موجب روايتى كه عايشه نقل كرده است، هر گاه فاطمه عليهاالسلام بر پدر وارد میشد رسول خدا صلي الله عليه و آله جلوى پاى دخترش بلند میشد و او را میبوسيد و در جاى خود مینشانيد   (۱)

در عروسى فاطمه عليهاالسلام زنان مسرور بودند و اظهار شادمانى میكردند و سرود میخواندند و میگفتند: "ابوها سيد الناس". رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: بگوييد "و بعلها ذو الشده الباس". و اين مصراع چون در مدح حضرت اميرالمومنين عليه السلام بود، با آن كه رسول خدا خواسته بود بانوان بگويند اما عايشه، زنان را از اضافه كردن اين مصراع منع كرد. پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله متوجه موضوع شد و كلام سرزنش آميزي نسبت به عايشه به زبان آوردند(2)

پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله با همه عظمت و موقعيت ممتازش در منزل كار میكرد. و به نگهدارى و پرستارى از كودكان میپرداخت.(4)

عايشه همسر آن حضرت میگويد: وقتى خلوت میشد، پيامبر لباس خود را میدوخت و كفش خويش را وصله میكرد .(5)

( 1 ) صحيح ترمذى، ج 2، ص 319.

( 2 ) رياحين الشريعه، ج 1، ص 98.

( ۳ ) بحارالانوار، ج 16، ص 227.

( ۴ ) مكارم الاخلاق، ص 15

با سلام محضر شما دوستان محترم

در این پست شعر دومی از مرحوم نراقی رحمه الله برای شما می نویسم که آن مرحوم پیامبر را با پدر قیاس کرده و آن حضرت را مهربان تر از پدر معرفی می کنند

از پدر مهربانتر

شغل او تحصیل آب و نان تو *** کار این ترتیب قُوت ِ جان تو

او ترا آرد به این ماتمکده *** سازدت همخانه دیو و دده

این رها از دیو و دد سازد ترا *** هم برون از لجّه اندازد ترا

تا سرای خاص سلطانت بَرَد *** تا به خلوتگاه جانانت بَرَد

او چراغ از بهر تو روشن کند *** این تو را خورشید نور افکن کند

این همیشه همدم و غمخوار تست ***در دو عالم فکر کار و بار تست

او کند همراهی تو در لحد *** این ترا همراه باشد تا ابد

دل فدای غمگساریهای تو *** جسم و جان قربان یاری های تو

ماخذ : مثنوی طاقدیس اثر مرحوم ملا احمد نراقی رحمه الله - ص ۴۸

خداوند براى او كشتى را بر روى آب روان گرداند و آن كشتى براى كافر و مؤمن بر روى آب روان بود ولى خداوند براى محمد ص  صخره را بر روى آب روان نمود و جريان از اين قرار است كه رسول‏اللَّه ص  بر لبه چشمه غدير ايستاده بود و پشت چشمه تپه‏اى بزرگ بود كه در اينحال عكرمةبن ابى‏جهل از روى استهزاء به حضرت گفت:

 اى محمد اگر تو پيامبر هستى بگو تا يكى از صخره‏هاى آن تپّه در آب شناور گردد و از چشمه عبور كند و به اين سو بيايد، پس رسول‏خدا ص  به يكى از صخره‏ها گفت و آن صخره هم بر روى آب شناور گشت و آمد تا اينكه در مقابل حضرت پديدار شد پس حضرت امر نمود كه بازگردد، آن صخره هم همان‏طور كه آمده بود بازگشت، دعاى نوح ع  در ميان مردم و قوم خود اجابت شد  لا تَذَرْ عَلَى الأرْضِ  پس آسمان براى نوح به جهت عذاب قومى باران و رگبار فرستاد ولى آسمان به دعاى محمد ص  از روى رحمت باريد،

 نوح پيامبر عقاب و عذاب بود و محمد ص  پيامبر رحمت است  وَ مَا أَرْسَلْنَاكَ اِلاَّ رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ .

 نوح براى خود و تنى چند از اولاد خود دعا نمود  رَبِّ اغْفِرْلِى وَ لِواَلِدَىَّ  و محمد ص  براى امتش و هر كه از ايشان بدنيا آمد و هر كه از ايشان هنوز بدنيا نيامده دعا نمود  وَاعْفُ عَنّا ، به نوح از جانب پروردگار خطاب رسيد  وَ جَعَلْنَا ذُرِّيَتهُ هُمُ الْبَاقِينَ  و به محمد ص  خطاب آمد  ذُرِّيَةً بَعْضُهاَ مِنْ بَعْضْ ، كشتى نوح كشتى نجات در دنيا بود ولى ذرّيه و اولاد محمد ص  باعث نجات مردم در آخرت خواهد بود همانگونه كه رسول‏اللَّه ص  فرمود: مثل اهل بيت من مانند كشتى نوح است،... تا آخر.

 نوح گفت:  إنّ ابْنىِ مِنْ أَهْلىِ  پس به او خطاب آمد  إنّه لَيْسَ مِنْ أهْلِكْ  ولى هنگامى كه خويشان و قوم محمد ص  بر او دشمنى خويش را آشكار ساختند، او هم بر ايشان شمشير تيره‏بختى را كشيد و به چشم رحمت و خويشى بر آنها ننگريست و هم حسّان چنين مى‏گويد:

 و ان كان نوح نجى سالماً

على الفلك بالقوم لما نجى

 فإنّ النبى نجى سالماً

إلى الغار فى اليل لمادجا

ماخذ : کتاب النعمه الساکبه تالیف آیت الله بهبهانی - ص۲۴۱

برتری پیامبر اکرم بر حضرت ابراهیم علیه اسلام

 ابراهيم در ميان آتش نمرود گفت: خداوند مرا كفايت مى‏كند  حَسْبِىَ‏اللَّهُ ، ولى به پيامبر از سوى خداوند گفته شد:  يا اَيُّهَاالنَّبِىُ حَسْبُكَ اللَّه  اى پيامبر خداوند تو را كفايت مى‏كند.

 ابراهيم گفت:  وَاجْعَلْ لى لِسانَ صِدْقٍ  ولى به پيامبر از سوى خداوند گفته شد:  وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكْ .

 ابراهيم گفت:  وَ أَرِنا مَنا سِكَنا  ولى به پيامبر گفته شد:  لِنُريهُ... .

 ابراهيم گفت:  وَاجْعَلْنى مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةٍ نَعِيمْ  ولى به محمد ص  از سوى خداوند گفته شد:  وَ لَلْاَخِرَةٌ خَيْرُ لَكَ  

و ابراهيم گفت:  وَ الَّذىِ هُوَ يُطْعِمُنى  ولى به محمد ص  گفته شد:  اَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ  به‏خاطر قول محمد.

 ابراهيم از روزى دادن به دشمنانش امساك ورزيد و براى اهل بيت و خانواده‏اش از خداوند روزى از ثمرات طلب نمود ولى محمد ص  در اين امر سخاوت داشت و حتى براى دشمنانش نيز طلب روزى و رزق مى‏كرد تا آنجا كه از سوى خداوند مورد خطاب قرار گرفت كه:  وَ لاَ تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ : ابراهيم به خداوند قسم گفت:  تَاللَّهِ لَأَكِيدَنَّ اَصْنامَكُم  ولى خداوند به جان محمد ص  قسم خورد كه ايشان مقام ابراهيم را قبله خواهند گرفت  اتَّخَذُوا اِبْراهيمَ مُصَلّى  همانگونه كه رفتار رسول‏اللَّه ص  اسوه و الگو است و سخن او محل رجوع  لَقَدْ كانَ فِى رَسُولُ‏اللَّهِ اُسْوَةٌ حَسَنَةْ

ابراهيم بتهاى قوم خود را در خفا و با خشم براى خداوند شكست ولى محمد ص  سيصد و شصت بت از كعبه را شكست و بندگان و عبادت كنندگان آن بتها را با شمشير رام كرد و خوار نمود. خداوند ابراهيم را پس از ابتلائات بسيار برگزيد  وَ لَقَدِ اصْطَفَيْنا  ولى محمد ص  را قبل از ابتلاء و امتحان برگزيد.

خداوند ابراهيم را برگزيد و او نيز مال خويش را در راه خداوند متعال و به‏خاطر او انفاق نمود ولى خداوند بزرگ همه عالم را به‏خاطر محمد ص  آفريد.

 مقام ابراهيم ع  مقام خدمت بود  وَ اتَّخَذُوا مِنْ مَقامِ اِبْراهِيمَ  و مقام محمد ص  مقام شفاعت است  عَسى أن يبعثك ربّك  و شفيع بالاتر و برتر از خادم است.

 ابراهيم در جستجوى حقيقت عبوديت خداوند بود و وصال حضرت حق را طلب مى‏نمود آنگونه كه گفت:  هذا رَبِّى  يعنى در پى يافتن و وصال بود، ولى محمد ص  از خداوند بقاى وصل را طلب نمود آنجا فرمود:  أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ‏الْمُسْلِمينِ  و بقاء بر ابتداء ارجحيت دارد.

خداوند حرارت آتش را بر حضرت ابراهيم ع  سرد و سلامت گردانيد و براى محمد ص  سمّى كه يهوديان خيبر به حضرت خوراندند بى‏اثر گرداند آنگاه آتش جهنم را تحت اراده و اختيار او قرار داد در حاليكه همه آتشهاى دنيا مانند ذرّه‏اى از آتش جهنم است.

 ابراهيم ندا داد كه مردم براى حجّ و قربانى بيايند  وَ اَذِّنْ فِى النَّاسِ بِالْجَجّ  ولى محمد ص  مردم را به اسلام و ايمان دعوت نمود و در ميان ايشان ندا داد  مُنادِياً لِلإْيمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَّبِكُمْ

به ابراهيم گفته شد:  أَوَلَمْ تُؤْمِنْ  ولى به محمد ص  گفته شد:  آمَنَ الرَّسُولُ . ابراهيم گفت:  فَإنَّهُمْ عَدُوُّلى  ولى به محمد ص  گفته شد:  لَولاكَ لَما خَلَقْتُ الْأَفْلاكْ .

خداوند به ابراهيم خليل ع  فرمود:  وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيم  ولى عبداللَّه پدر محمد ص  براى او صد ناقه قربانى كرد. خداوند در اولاد ابراهيم بركت نهاد آنقدر كه آنها بسيار زياد شدند تا آنجا كه حضرت داود ع  در زمان خويش امر به شمارش حساب آنان نمود لكن از اين كار عاجز شدند، چون خداوند به ابراهيم وحى فرمود كه اگر اطاعت خداوند را در ذبح اسماعيل ع ، او نيز بركت و كثرت را در اولاد ابراهيم قرار دهد و او نيز اطاعت نمود ولى اسماعيل ع  را به امر خداوند ذبح ننمود، امّا محمد ص  وقتى در مورد ذبح پسرش حسين ع  امتحان مى‏شود حسين ع  اين بار بر خلاف اسماعيل ع  كشته مى‏شود و به امر خداوند اولادش كثير و زياد مى‏شوند.

 ابراهيم با واسطه براى خداوند بزرگ مرتبه نماز به پا داشت  وَ كَذلِكَ نُرِىَ اِبْراهِيمَ  ولى محمد ع  بدون واسطه بود  ثُمَّ دَنى فَتَدلّى .

 ابراهيم رضاى خداوند را طلب مى‏نمود پس كعبه را ساخت و برپا نمود  وَ اِذْ يُرْفَعُ اِبْراهِيمَ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَيْتِ  ولى خداوند قبله را براى خشنودى و رضاى حبيب خود محمد ص  كعبه قرار داد  فَلَنُوَلِّينَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها .

ماخذ : کتاب النعمه الساکبه تالیف آیت الله بهبهانی - ص ۲۳۵

در این پست می خواهم به شبهه ای اشاره کنم که عده ای از معاندین با استناد به آیه شریفه پیغمبر اکرم را فاقد معجزه دانستند ! 

شبهه

لازم است اين نکته را بدانيم که پيغمبران الهي معجزه اقتراحي نداشتند يعني اين طور نبود که معجزه پيغمبران به دلخواه مردم باشد و هر وقت آنها گفتند پيغمبر ان معجزه اي بياورند

جواب اشكال  

با دو دليل مي توان ثابت كرد كه معجزه اي كه  مشرکين از پيغمبر طلب مي كردند معجزه اقتراحي بود

دليل اول : در آيه بعد ( يعني آيه 21 سوره مبارکه يونس ) خداوند همين مشرکيني که بعد از ديدن معجزات پيغمبر دست به توجيه مي زدند ( و باز از پيغمبر معجزه ديگر طلب مي کردند ) را تهديد مي کند و مي فرمايد : قل الله اسرع مکرا يعني بگو خداوند سريعتر و کوبنده تر مکر مي کند . خود همين تهديد نشان دهنده آنستکه مشرکين به دنبال حقيقت نبودند بلکه مي خواستند با در خواست معجزات پي در پي به هوس هاي خود برسند .

دليل دوم : در چند آيه قبل گفته شده که اين عده از مشرکين بقدري لجوج بودند که به پيامبر پيشنهاد مي کردند کتاب آسماني خود را به کتاب ديگري تبديل کند و يا حد اقل آياتي که اشاره به نفي بت پرستي دارد را تغيير دهد بنا بر اين ازآيات قبل نيز مشخص مي شود که اين عده از مشرکين به دنبال کشف حقيقت نبودند بلکه به دنبال هواها و هوس هاي خود بودند لذا دائم از پيغمبر معجزه هوس آلود و دل به خواه مي خواستند

خلاصه جواب : به عکس ادعای اشکال کننده ، مشرکین قبلا معجزاتی را ازپیغمبر اکرم دیده بودند که یکی از بزرگترین معجزان پیغمبر که همین مشرکین به معجزه بودن آن اعتراف کرده بودند قران کریم است . بنا بر این مراد از معجزه در این آیه شریفه معجزه اقتراحی ( هوس آلود و دل به خواه ) می باشد که وظیفه هیچ یک از پیامبران نبوده که همچین معجزه ای برای مردم بیاورند

                    ماخذ جواب : تفسیر نمونه ذیل تفسیر آیه ۲۰ سوره مبارکه یونس